Blog: Een kleine wereld

Paul Walthaus bij een optreden

11 juli 2016 -

Een kleine wereld, door Paul Walthaus

Afgelopen Koningsdag mocht ik een optreden verzorgen in Amstelveen voor Brentano Huis aan de Poel en Klaasje Zevenster. Toen ik 's ochtends wakker werd, wilde ik eigenlijk het optreden afzeggen, omdat ik nog steeds niet helemaal hersteld was van een verkoudheid en mijn stem niet helemaal lekker zat. Maar toch dacht ik: Kom op, het zal zo wel beter gaan. Het is Koningsdag en bijna alle andere diva's zijn ook aan het werk, dus vervanging regelen zal niet makkelijk worden.

Het eerste optreden ging eigenlijk heel goed, maar toen ik bij de tweede locatie aankwam en ik voor een grotere groep in het café moest optreden, viel me dat toch even zwaar. Maar, het ging wonder boven wonder heel goed, al zeg ik het zelf. Het voelde alsof er een engeltje op mijn schouder zat. Mensen zongen mee, er werd gelachen en het was een groot feest. 

Na het optreden deelde ik mijn fotokaart uit als aandenken en na het afscheid werd ik aangesproken door één van de bewoners. Mevrouw Couturier vertelde me dat ze al heel lang op zoek was naar iemand van de familie Walthaus. Ze was namelijk uitgenodigd om tijdens de herdenking van het bombardement in Amstelveen te spreken. Ze vroeg of ik misschien familie was van de familie Walthaus die tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Charlotte de Monpersierlaan woonde. Zelf woonde ze daar in bij mensen en was ze de enige overlevende in dat huis na het bombardement. De reden dat ze op zoek was naar de familie Walthaus was omdat hun huis het ergst werd getroffen. Tijdens de herdenking wilde ze graag namens hen spreken en ze was al tijden op zoek naar iemand die haar meer informatie kon geven.  

Ik vertelde haar dat ik wel een verhaal wist van mijn vader, maar niet of ze ook echt daar in de straat hadden gewoond. Ik heb meteen mijn vader gebeld en hen met elkaar in contact gebracht. Hieronder de brief die hij aan mevrouw Couturier stuurde: 

Beste mevrouw Couturier,

Mijn opa en oma hebben in de Tweede Wereldoorlog inderdaad in de Charlotte de Monpersierlaan gewoond. Mijn opa heette G. Walthaus en was getrouwd met mevrouw Winnubst. Zij hadden 9 kinderen, zonen Joop, Gerard, Frans, Henk, Jan en dochters Ankie, Greet, Truus en Cocky.

Mijn opa ging die bewuste dag van het bombardement (de Engelsen of de Canadezen dachten dat zij boven Den Haag zaten) naar Amsterdam met een handkar om eten te halen. Toen hij thuis kwam vond hij zijn vrouw onder het puin met meer dan honderd granaatscherven in haar lichaam en zijn twee zoons Gerard en Joop lagen dood in de tuin, ook getroffen door granaatscherven.

Toen het bombardement begon waarschuwde mijn oma Gerard en Joop dat zij binnen moesten komen en zag zij zo haar twee zoons door granaatscherven getroffen worden. Na de oorlog zijn zij verhuisd naar de Graaf Aelbrechtlaan, waar ik als klein jochie heel vaak geweest ben. Ik heb daar nog foto’s van.  

Ik hoop dat u hier iets aan heeft. Mijn vrouw en ik wensen u een mooie herdenkingsdag. Na onze vakantie neem ik contact met u op.

Mijn naam is Gerard Walthaus (vernoemd naar mijn opa)