Blog: Zingen is communiceren van hart tot hart

Diva Leonie van der Wal

23 december 2015 -

Zingen is communiceren van hart tot hart

Als kersverse communicatiemedewerker mag ik voor het eerst een optreden bijwonen van Diva Dichtbij. Ik moet toegeven dat ik het best een beetje spannend vind. Ik ben een beetje te vroeg en zit in de kring met bewoners van verzorgingshuis De Sterrenlanden in Dordrecht te wachten op de diva. Deze mensen hebben dementie en niet iedereen snapt waarom we in die kring zitten. Een meneer loopt voortdurend de gang op. Steeds wordt hij door een begeleidster teruggebracht. Dan komt Diva Leonie binnen en ineens is alle aandacht op haar gericht. Het treft me dat ze alle aanwezigen een hand geeft en zich voorstelt. “Goedemiddag, ik ben Leonie en ik kom voor u zingen!”

Kostbaar geschenk

Na het voorstelrondje begint Leonie te zingen. Haar stem is helder en warm. Bij veel bewoners zie ik een blik van herkenning in de ogen. De diva stemt de keuze van de liedjes af op haar publiek. Een Surinaamse dame wordt toegezongen met ‘A la prezi’. Ze straalt en zingt het hele lied mee. De man die net steeds weg wilde lopen, pakt nu de hand van de diva en danst met haar. Een andere man ziet dat ook wel zitten, dus even later danst Leonie met beide heren. Het is prachtig om te zien hoe de muziek bij deze mensen binnenkomt. Na afloop maakt de diva nog een rondje langs de bewoners en geeft hen een ansichtkaart met haar foto. Ze worden als een kostbaar geschenk aangenomen.

Swingen

In de tweede huiskamer wacht een nieuwe groep bewoners, dit keer mensen van de afdeling somatiek. Hier krijgt de diva veel respons. Sommige bewoners zingen mee, anderen dansen met haar. Een dame laat bij ‘Blue suede shoes’ zien dat ze echt nog kan swingen. Er worden verzoeknummers ingediend, waar Leonie waar mogelijk aan voldoet. De stemming is vrolijk en iedereen geniet.

Tranen

Eén meneer raakt me het meest. Toen de diva zich aan hem voorstelde was het duidelijk dat hij niet of nauwelijks kon bewegen en praten. Zodra Leonie haar eerste nummer ‘Let it be’ inzet, beginnen de tranen over zijn wangen te stromen. Drie kwartier lang blijft hij huilen. Als de diva het nummer ‘Smile’ zingt, knielt ze bij hem neer. Tot ieders verbazing zegt hij aan het eind “Dat was goed” en pakt haar hand. Natuurlijk moet ik bij dit tafereel zelf ook een traantje wegpinken.

Communiceren van hart tot hart

Na twee uur sta ik weer buiten. Ik ben onder de indruk van de optredens. Het is duidelijk dat je door te zingen heel direct en persoonlijk contact maakt met mensen met wie ‘gewone’ communicatie nauwelijks mogelijk is. Iemand die zingt, communiceert met zijn of haar hart. Hierdoor wordt ook de toehoorder in het hart geraakt. En hoewel het publiek van Diva Dichtbij vaak mentaal niet meer gezond is, blijkt het hart nog als vanouds te functioneren. Dit vind ik prachtig om te zien.